Süreyya – Nil Sakman

Süreyya – Nil Sakman

📌”Sen de kendine bir dünya kurmalıydın Süreyya. Yurdunu bulamayacağın en başından belliydi.” 📌”Hazırlıksız yakalandığım çaresiz bir hastalığı üstümden atmaya çalışır gibi bir ömür geçirdim.” 📌”İnsanın hatırladığı en eski an, düştüğü andır.” 📌”Ruh bedenden önce ölür Süreyya. Her zaman. Ruh bedenden önce.” 📌”İnsan kendinden başkasını sevmeyi öğrenmek ister. Bir eksikliğe rağmen sevmeyi.”
——————————————–
Uzun bir yaşamı geride bırakmış, ömrünün son demlerine gelmiş bir kadın Süreyya. Bu son zamanlarında çocukluğundan beri yakasını bırakmayan uyumsuzluğun, yurtsuzluğun ve utanç duygusunun ardında yatan nedeni bulmaya çalışıyor; geçmişini açıp önüne seriyor, ayrıksı Süreyya’yı karşısına geçiriyor..
İnsanın kendine doğru yaptığı yolculuk yorucudur. Tüketir, yıpratır iç hesaplaşmalar. Süreyya da yorgun düşüyor ruhunun derinlerine indikçe..
Tedirgin bir ruh ondaki. Sevinçlerden, coşkulardan ürküyor. Ve direniyor. Yaşamaya, mutlu olmaya, umut etmeye.. Kendini kendinden kurtarıp atmaya çalışıyor..
——————————————-
İnce ama çok katmanlı bir kitaptı Süreyya. Durup sindirilmesi gereken nice cümleleri vardı. Sakin kafayla okunması gerekenlerden..

Bir cevap yazın